بوده و هميشه هست و هميشه خواهد بود . فصل سوم پاسخ به اين سؤال است كه اورمزد از ميان آفريدگان « مينو » ( آن جهانى ، ناديدنى و ناملموس ) كدام يك را نخست و از ميان آفريدگان « گيتى » ( اين جهانى ، ديدنى و ملموس ) كدام يك را نخست آفريده است . فصل چهارم پاسخ به اين سؤال است كه نخستين فرمانروا چه‌كسى بود و روش هريك از فرمانروايان چه بود . در اين فصل پنجم از فرمانروايان ايران از گيومرث تا كىلهراسب سخن رفته است . فصل پنجم دربارهء مردمان شش اقليم جهان ( به جز ايرانويج ) است . فصل ششم دربارهء مردمانى است كه در البرز اقامت دارند . فصل هفتم دربارهء مردمى است كه در كنگ دژ زندگى مىكنند . فصل هشتم دربارهء مردم هندوستان و چين و تركستان و تازيان و بربرستان است . فصل نهم دربارهء مردمان عجيب الخلقه است مانند كسانى كه چشمشان روى سينه و گوششان روى سينه است و دوال پايان . فصل دهم دربارهء مردم سيلان و كسانى است كه در دريا زندگى مىكنند . فصل يازدهم دربارهء اين‌كه چرا اورمزد مردمان سركشى را كه مىدانست بيشتر به دوزخ مىروند ، آفريد . فصل دوازدهم دربارهء مازندران و تركان است . فصل سيزدهم دربارهء خصوصيت پيشگويى جاماسب است . فصل چهاردهم دربارهء مدت زمان سلطنت گشتاسب و كارهاى خوب و وظيفه گشتاسب است . فصل پانزدهم دربارهء فرمانروايان ايران پس از گشتاسب تا غلبهء تازيان است . فصل شانزدهم پاسخ به اين سؤال است كه اين دين تا چند سال رواج دارد و پس از آن ، چه زمان و دورانى فرارسد . اواخر اين فصل در تحرير پارسى ادامه نيافته است . فصل هفدهم ( - فصل ششم در چاپ مودى ) به تحرير پازند در دست است و متضمن شرح حوادث پايان جهان است . » 11